in english soon
Το εκτιμώ πολύ και με τιμά ιδιαιτέρως να με προσκαλούν σε κάποιο εστιατόριο είτε για να δοκιμάσω το νέο τους μενού είτε επειδή είναι καινούργιο είτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο.
Τίποτα δεν είναι δεδομένο, ιδίως αυτή τη πολύ δύσκολη περίοδο για όλους, και η πρόσκληση αυτή είναι για μένα αντανάκλαση και προσωπική ικανοποίηση για τα όσα προσπαθώ να κάνω: να γράφω σε ετούτο το blog με την καρδιά μου, να μαγειρεύω με βάση τις ορέξεις μου, να φωτογραφίζω και να “σκηνοθετώ” το φαγητό με έμπνευση.
Δεδομένο επίσης δεν είναι ότι το καλό φαγητό το απολαμβάνεις έτσι κι αλλιώς. Για μένα, ο συνδυασμός του με καλή παρέα, φίλους και γνωστούς, ανθρώπους με τους οποίους μοιράζεσαι κοινά ενδιαφέροντα και αγάπες, το κάνει ακόμη απολαυστικότερο. Και ουσιαστικότερο.
Μίλος
Photograph courtesy of Milos.ca
Κι έτσι κι έγινε.
Πρώτα στο Εστιατόριο Μίλος.
Η αλήθεια είναι ότι είναι ένα από τα εστιατόρια που δεν “πλησιάζω”. Ή τουλάχιστον δεν πλησίαζα έως σήμερα.
Όπως κι ο περισσότερος κόσμος άλλωστε γιατί αδιαμφισβήτητα είναι αυτό που είναι: καταρχήν, ένα από τα εστιατόρια του Ξενοδοχείου Χίλτον, με παραρτήματα στις Η.Π.Α., με σεφ τον Κερκυραίο Περικλή Κοσκινά και με πρωταγωνιστή στο μενού του, το ψάρι και τα θαλασσινά -που δεν φημίζονται για τις οικείες τιμές τους.
Με αυτή την επίσκεψη λοιπόν, είχα την ευκαιρία, όχι να ξεχάσω τα παραπάνω βεβαίως βεβαίως, αλλά να δω τα πραγματικά αξιόλογα εστιατόρια σαν κι αυτό (και όχι τα δυστυχώς άπειρα “δήθεν”) με μια άλλη ματιά. Και να δω και κάτι διαφορετικό από τις ταβέρνες -που τόσο αγαπώ!
Μπορεί να είναι εστιατόριο της μεγαλύτερης ξενοδοχειακής αλυσίδας διεθνώς αλλά δεν παύει να προσαρμόζεται στην εντοπιότητα και στις συνθήκες με τον καλύτερο δυνατό τρόπο:
- έλληνα σεφ, νέο, ταλαντούχο και αξιώσεων
- ελληνικά, φρέσκα και εποχιακά προϊόντα που προμηθεύονται από το Ραδίκι, τον τροφοσυλλέκτη από τη Μεσσηνία που τροφοδοτεί εστιατόρια με ό,τι παράγει η γύρω περιοχή (από χόρτα, μέχρι αυγά, θαλασσινό αλάτι, βότανα, κλπ.)
- φρέσκα, ντόπια ψάρια και θαλασσινά
- περιβάλλον κι εξυπηρέτηση που σε κάνουν να αισθάνεσαι άνετα, αν και είσαι σε ξενοδοχείο
- και τέλος, σημαντικό λόγω της δύσκολης για όλους οικονομικής κατάστασης και όχι μόνο, ότι δεν “εκμεταλλεύεται” το όνομά του – Χίλτον γαρ- και όλα τα συν του για να “πουλήσει” ακριβότερα απ’ ότι θα άξιζε το προϊόν του, δηλαδή, το νόστιμο, καλομαγειρεμένο, προσεγμένο και ποιοτικό φαγητό του.
Δείτε το μενού του εδώ με ενδεικτικές τιμές!
Η εμπειρία είναι μοναδική και δεν απογοητεύει.
Φωτογραφίες από την υπέροχη Εμμανουέλα του Eating Around!
TGI Friday’s
Εδώ η εμπειρία γνωστή.
Και αν και τέτοια, απολαυστική για άλλη μια φορά. Και άκρως καλοκαιρινή, νόστιμη και εντυπωσιακή.
Το νέο μενού με βάση την αγαύη (κακτοειδές από τον χυμό του οποίου παρασκευάζεται η τεκίλα) “The Agave Lime Exotics”, περιλαμβάνει μια ολόκληρη σειρά από κοκτέιλς, ορεκτικά, σάλτσες και κυρίως πιάτα.
Και είχαμε την τύχη να το απολαύσουμε στο κατάστημα TGI Friday’s στον Αστέρα Βουλιαγμένης.
Και κάντε και μια βουτιά. Και πιείτε και το κοκτέηλ σας. Και εξαργυρώστε και το εισιτήριο της εισόδου στην παραλία στο εστιατόριο.
Και πάρτε και τους φίλους σας μαζί.
Γιατί είπαμε. Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν είναι το ίδιο χωρίς αυτούς.
Πικ νικ, μια “επαναστατική” ημέρα, μια τάρτα και άλλα θαυμαστά!
Και εγένετο πικ νικ!
Είναι που λέτε αυτή η ημέρα που καθιέρωσε ο Jamie ο Oliver, η Food Revolution Day, που έγινε σιγά σιγά παγκόσμια.
Motto της; Cook it, share it, live it -μαγείρεψε, μοιράσου το, ζήστο.
Στόχος της; Να μπει ο κόσμος στις κουζίνες, να μαγειρέψει με τοπικά, εποχιακά υλικά, να μοιραστεί την εμπειρία -μαγείρεμα ή και φαγητό- με φίλους και γνωστούς και να αποτελέσει μια εμπειρία για όλους τους συμμετέχοντες. Η μαγειρική και το φαγητό ως άποψη, εκπαίδευση, τρόπο και στάση ζωής.
Κι εμείς, η “αγία” τριάς, Εύα από το Funky Cook, η Κωνσταντίνα από το Sabor by conna και η αφεντιά μου, αποφασίσαμε να εκδράμουμε σε ένα από τα πάρκα στο κέντρο της πόλης, στην Ακαδημία Πλάτωνος, να στήσουμε τα σημαιάκια μας, ν’ απλώσουμε τις κουβέρτες μας, να κρεμάσουμε το τρανζίστορ μας, να φουσκώσουμε τα μπαλόνια μας και ν’ αραδιάσουμε τα τάπερ με τα καλούδια, περιμένοντας φίλους και γνωστούς να περάσουμε ένα -αν και συννεφιασμένο- πανέμορφο απόγευμα με αφορμή την ημέρα αυτή.
Το concept; Διάλεξε τουλάχιστον 1 υλικό από τη λίστα με τα 10 εποχιακά υλικά που προτείνουμε, μαγείρεψε κάτι απλό και νόστιμο και φέρτο, μαζί με φίλους σου αν θες, να το μοιραστούμε όλοι μαζί, να γνωριστούμε, να συζητήσουμε για το φαγητό και όχι μόνο, να γελάσουμε, να περάσουμε ένα όμορφο απόγευμα.
Κι έτσι κι έγινε.
Και πάρτε μια γεύση.
Από αριστερά πάνω: νόστιμα ντιπς, σάντουιτς από Μadame Ginger, αλμυρά κέικ με λαχανικά από Fooddailly και αλμυρά κέικ με καλαμπόκι από Sabor by Conna.
Υπέροχη καροτόσουπα από Γιολάντα Κολλιοπούλου
Από αριστερά: μακαρονοσαλάτα με κολοκύθι από Elena’s cooking, λαδένια και μαρουλοντολμάδες από Funky cook
From Top left: κέικ κολοκύθι by Mrs Paul Pavlidis, αλμυρά κουλούρια με πιπεριά από Dark Chef, brownie σοκολάτα-πατζάρι από On top of spaghetti, κερασόπιτα από Donkey and the carrot.
Δείτε αν θέλετε περισσότερα και στη σελίδα στο Facebook που δημιουργήσαμε για το Food Revolution Athens!
Και μετά, αν θέλετε, πάρτε και μια γεύση από την τάρτα που έφτιαξα εγώ για την περίσταση, αφού πρώτα μπείτε στην κουζίνα σας με παρέα και την απολαύσετε όλοι μαζί! Ανάγνωση του υπολοίπου…
Κασόπιτα: ευχή για ένα νεογέννητο και οι κοινές αγάπες.
Την γνώρισα πριν περίπου 2 χρόνια.
Ήταν εκεί μαζί με πολλούς άλλους υπέροχους food bloggers από όλο τον κόσμο στο συνέδριο Food Blogger Connect, τον Αύγουστο του 2011 στο Λονδίνο.
Zita: από που είσαι;
Άρτεμις: Αθήνα, Ελλάδα
Zita: Ακόμη θυμάμαι εκείνη την ταβέρνα στην Πλάκα, το “Γιασεμί”…
Κι από τότε ξεκίνησε μια συζήτηση που ακόμη συνεχίζεται διαδικτυακά πλέον, όχι μόνο με την Zita από την Ουγγαρία αλλά και με πολλούς άλλους υπέροχους food bloggers απ’ όλο τον κόσμο: Ιταλία, Βέλγιο, Γερμανία, Ολλανδία, Αγγλία και όχι μόνο.
Δε φανταζόμουν ποτέ ότι σε ένα τριήμερο συνέδριο θα συναντούσα ανθρώπους με τους οποίους η αμοιβαία οικειότητα, αγάπη για τα ίδια πράγματα, κοινές ανησυχίες, απορίες, πάθη, αγάπες και ενθουσιασμός θα δημιουργούσαν μακροχρόνιες σχέσεις και φιλίες!
Και δράσεις σαν κι αυτήν εδώ, αποδεικνύουν ότι οι άνθρωποι πάνω απ’ όλα, απ’ όπου κι αν προέρχονται, όση απόσταση κι αν τους χωρίζει, όποιοι πολιτισμικοί-κοινωνικοί-οικονομικοί ή άλλοι παράγοντες τους διαφοροποιούν, ένα είναι το κοινό στοιχείο που τους ενώνει όλους:
Η Αγάπη.
Και με πολύ αγάπη οργανώθηκε αυτό το διαδικτυακό πάρτι έκπληξη για το νεογέννητο μωρό της Zita, αφιερώνοντάς της από μία συνταγή για χορτοφάγους ή για vegans από τους φίλους της!
Ορίστε οι συνταγές κι απ’ τους υπόλοιπους:
από Giulia: A Tuscan sweet zucchini cake
από Regula: Nourishing Stout & Oat Drink,
από Beth: Moghrabieh Salad with Preserved Lemon and Coriander Pesto,
από Jasmine: Whole wheat flour cocoa cookies,
από Sarka: Kiwi Carpaccio with Manuka Honey and Pecans
από Emiko: Ricotta and dark chocolate cake,
από Sneige: Pomegranate curd bars with seedy pine nuts crust,
από Simone: Pistache-almond cakes with rosewater whipped cream,
από Karin: Fresh Pea Souffle with Goat Cheese
Σου εύχομαι λοιπόν Zita, με όλη μου την καρδιά, το νέο μέλος της οικογένειας να σε οδηγήσει μαγικά σε ακόμη πιο δημιουργικά μονοπάτια του κοινού μας πάθους για το φαγητό και τη ζωή!
Με αγάπη,
Άρτεμις
Πράσινο χρώμα, αγάπη και κέικ με φυστίκι Αιγίνης και σοκολάτα.
Πράσινο.
Το χρώμα της αισιοδοξίας και της ελπίδας, της ενέργειας, της ένωσης του ουρανού με τη γη.
Το χρώμα της ανοιξιάτικης οργιώδους φύσης και των σμαραγδένιων λαμπερών, κρυστάλλινων νερών.
Το χρώμα που μου αρέσει να δίνω σε ό,τι θετικό κι ευχάριστο.
Που και που, το χρώμα των ματιών μου.
Κάποιες μπλούζες μου.
Τα φυστίκια Αιγίνης που αγαπώ περισσότερο από όλους τους ξηρούς καρπούς.
Το χρώμα αυτού του κέικ.
Της γλύκας του και της ιδιαίτερης μοναδικής γεύσης του.
Το πιο νόστιμο χρώμα.
Το χρώμα που αγαπώ.
“Πολύχρωμα” ρεβύθια. Με κάρι. Και παστουρμά.
Υπάρχουν μέρες που γκρι είναι το χρώμα.
Μπλε σκούρο ή και μωβ. Πάντως σκοτεινό.
Είναι φορές που μ’ αρέσει αυτό. Μέσα στη καταχνιά, σα να βρίσκω μια φωλιά, μια αγαλλίαση. Σα να μου αρέσει αυτή η μαυρίλα και να με ηρεμεί. Σα να είναι απαραίτητη αυτή η ηρεμία για να φορτίσουν οι μπαταρίες.
Υπάρχουν μέρες πάλι που είναι πολύχρωμες.
Φως παντού, ήλιος λαμπερός, ήχοι και ουράνιο τόξο. Μέσα στη πολυφωνία αυτή και στο σαματά, γεμίζω ενέργεια, δε μπορώ να σταματήσω τη δράση μέχρι τελικής πτώσης. Σα να μου αρέσει αυτός ο ξέφρενος ρυθμός και με κάνει να θέλω να παρασύρω τα πάντα και τους πάντες γύρω μου.
Σκοτάδι και φως, ρούφα την ενέργεια που σου δίνουν και τα δύο με το δικό τους μοναδικό τρόπο, ισορρόπησε όσο μπορείς τα απομεινάρια που αφήνουν μέσα σου στο τέλος της ημέρας, πάρε μια βαθειά ανάσα και χαμογέλα.
Υ.Γ.: Κάπου διάβασα “Χαμογέλα. Κάνει τους άλλους ν’ αναρωτιούνται τι χάπια παίρνεις”. Συχνά μου κάνουν αυτή την ερώτηση. Η απάντηση είναι ότι μικρή έπεσα μέσα στη μαρμίτα με το μαγικό ζωμό. Αυτόν. Της “ζωής”.
Εις μνήμην των εορταστικών μπουφέδων. Μέρος ΙΙ. Και ένας τυχερός.
Αν κι οι μέρες οι γιορτινές πέρασαν, εγώ έχω ακόμη το δέντρο να στέκεται περήφανο στη γνωστή γωνία με τα λαμπάκια ν’ αναβοσβήνουν.
Όχι, όχι, δεν είναι ότι θέλω να παρατείνω το εορταστικόν κλίμα. Απλά βαριέμαι να ασχοληθώ. Αλλά μάλλον λίγα είναι ακόμα τα “ψωμιά” του. Σύντομα θα έρθει η ώρα του να καταχωνιαστεί στα άδυτα του παταριού μαζί με όλα τα λαμπάκια, στολίδια και παρεμφερή λαμπερά και μη χριστουγεννιάτικα αντικείμενα που ανυπομονούν κάθε χρόνο να κάνουν εντύπωση, έστω για λίγες μέρες. Εγώ απλά, τους δίνω παραπάνω χρόνο κι ευκαιρίες ν’ αναδειχτούν, “ξεχνώντας” τα λίγο ακόμα.
Αυτό πάντως που δεν ξεχνώ, είναι οι γεύσεις των νοστιμιών των μπουφέδων.
Των μπουφέδων που στήνονταν και ξεστήνονταν πριν λίγες εβδομάδες. Και που τώρα μνημονεύω.
Εις μνήμην λοιπόν!
Να ζήσουμε να ενθυμούμαστε:
Τσιπς παρμεζάνας
Τσιπς αραβικής πίτας με μπαχαρικά και sauce γιαουρτιού
Λαδένια -υπέροχη, απλή, νόστιμη πίτσα
Y.Γ.: το random org ανέδειξε την τυχερή που θα πάει με ακόμη ένα άτομο στο Cake Κολωνακίου να απολαύσει καφέ με υπέροχο γλυκό! Και το όνομα αυτής είναι η Helen Xenikaki (@taxidiwtis)!
Συγχαρητήρια! Στείλε μου στο artemistsipi@yahoo.gr ένα μήνυμα για να λάβεις το σχετικό κουπόνι!
Vegan κέικ κολοκύθας με μπαχαρικά και μαριναρισμένα μανιτάρια για Καλή χρονιά! Μέρος Ι… και ένα δώρο!
Εσείς, τι τύπος είστε;
Τα χριστουγεννιάτικα λαμπάκια, τα στολισμένα μαγαζιά κι οι δρόμοι σας αναπτερώνουν το ηθικό και τη διάθεση, αγαπάτε το “Last Christmas” όσες φορές κι αν το ακούσετε κάθε χρονιά, ακόμη μια χρονιά -σαν το “Jesus of Nazaret” κάθε χρόνο το Πάσχα- και δε σας πειράζει καθόλου;
Ή μελαγχολείτε, βαριέστε όλο αυτό το πανηγύρι, “άντε να στολίζεις πάλι για λίγες μέρες”, “άντε να κατεβάσεις από το πατάρι τις κούτες”, και τι να ψωνίσεις πάλι φέτος στους δικούς σου -έχεις και για να ψωνίσεις;
Ό,τι και να ‘σαι, όποιος και να ‘σαι, ένα είναι το κοινό σου στοιχείο:
ΕΧΕΙΣ ΦΑΕΙ ΠΟΛΥ.
ΕΧΕΙΣ ΠΙΕΙ ΠΟΛΥ.
ΤΑ ΠΑΝΤΑ.
ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.
Μη φοβάσαι, δε σε κρίνω. Πώς θα μπορούσα άλλωστε;
Είπαμε, όλοι έχουμε αυτό το κοινό στοιχείο τα Χριστούγεννα, την Πρωτοχρονιά και τις ημέρες πριν και μετά από αυτά -κάποιοι όλο το χρόνο.
Ένα όμως δεν πρέπει να έχουμε: ενοχές.
Ό,τι κάναμε, κάναμε, τα ευχαριστηθήκαμε, να είμαστε καλά και να έχουμε να τα ξανακάνουμε.
Κάθε χρόνο, κάθε φορά με όποιους θέλουμε, όπου θέλουμε, όπως θέλουμε.
Καλή Χρονιά!
Και για το καλό της Καλής Χρονιάς, δίνω ένα κουπόνι σε έναν τυχερό που θα μπορεί να απολαύσει με ένα ακόμα άτομο, στο κουκλίστικο κατάστημα Cake Κολωνακίου, έναν υπέροχο καφέ της αρεσκείας του και ένα απολαυστικό γλυκό -χωρίς ενοχές λέμε (!)- αφού θα είναι από τη σειρά Sweet and Skinny του ομώνυμου βιβλίου της εξίσου γλυκιάς ελληνοαμερικανίδας pastry chef Marisa Churchill που μόλις ξεκίνησε τη συνεργασία της με τα Cake και είχα την ευκαιρία και τη χαρά να γνωρίσω πριν λίγο καιρό από κοντά στην κουζίνα του ξενοδοχείου Divani Caravel.
Όπου, ενημερωτικά, η Marisa από τις 16 έως τις 30 Ιανουαρίου θα διδάξει σε τρία διαφορετικά θεματικά σεμινάρια δημιουργίες πάντα γλυκών με χαμηλά λιπαρά. Περισσότερες πληροφορίες στο Divani Caravel, τηλ. 210 7207000.
Και το κουπόνι φυσικά, το κερδίζει μετά από κλήρωση όποιος αφήσει απλά και μόνο ένα σχόλιο εδώ στο μπλογκ έως την επόμενη Τετάρτη 16 Ιανουαρίου στις 24.00.
Θένκιου σας!
